Ludzie Czarnego Kręgu (The People of the Black Circle) – opowiadanie Roberta E. Howarda opublikowane we wrześniu 1934 roku w czasopiśmie „Weird Tales”. Jedenasta część cyklu opowiadań fantasy tego autora, których bohaterem jest potężny wojownik ery hyboryjskiej – Conan z Cymerii. Treścią opowiadania jest starcie Conana z grupą magów.
Fabuła Czarni magowie z Ymishy doprowadzają do śmierci króla Vendhyi. Jego siostra, Devi Yasmina poprzysięga im zemstę. Conan w tym czasie zostaje dowódcą bandy nomadów. Kilku jego ludzi zostaje schwytanych przez wojska Vendhyi. Korzystając z wizyty Devi w nadgranicznym forcie, Conan porywa ją, chcąc wymienić na swoich ludzi. Sprawy komplikują się, gdy do akcji wkracza trzecia strona – agent państwa Turan, który współpracował z magami celem zabicia króla. Niestety, jego współpracownik i mag, Khemsa, zdradza go z miłości do jednej ze służących Yasminy, Gitary. Zabija przetrzymywanych w niewoli ludzi Conana i ucieka, by dopaść Conana samodzielnie. Gdy ludzie Conana dowiadują się o śmierci ich przyjaciół, postanawiają zemścić się na Conanie. Uciekając przed nimi, Conan i Devi wpadają na Khemsę i Gitarę, stając się świadkami ich starcia z Czarnymi Magami oraz porażki. Yasmina zostaje porwana przez magów. Tuż przed śmiercią Khemsa wręcza Conanowi magiczny przedmiot, przydatny podczas walki z magami.