Doktryna ta, poza procesem eksterminacji, stanowiła ideologiczną podstawę do przeprowadzania różnego rodzaju eksperymentów na ludziach, dokonywanych bez ich zgody (czasami również wiedzy).
Polityka mówiąca o ludziach „niegodnych życia” w odniesieniu do etnicznych Polaków znalazła swoje odzwierciedlenie w rozkazach Adolfa Hitlera, które posyłał dowódcom wojsk niemieckich na froncie wschodnim, nakazując im mordowanie „bez litości czy miłosierdzia, wszystkich mężczyzn, kobiet oraz dzieci polskiego pochodzenia lub posługujących się językiem polskim”. Podkreślając wagę tego zadania, Heinrich Himmler pisał: „Wszyscy Polacy powinni zniknąć z powierzchni świata. (...) Zasadniczą sprawą jest to, że wielki naród niemiecki powinien uświadomić sobie, że jego głównym zadaniem jest zgładzenie wszystkich Polaków.”.
Realizacja koncepcji Amerykański psychiatra Robert Jay Lifton, autor pracy Nazistowscy lekarze. Mord medyczny i psychologia ludobójstwa (), odnosi się do sposobu realizacji ideologii mówiącej o „życiu niegodnym życia”: