Pod koniec stycznia 1920 r. objął dowództwo kurenia 1 Pułku Rekruckiego. Od końca marca tego roku dowodził 10 Kureniem, zaś od końca kwietnia 11 Kureniem 4 Brygady Strzeleckiej. Na pocz. maja objął funkcję zastępcy dowódcy 11 Kurenia, zaś w poł. czerwca 12 Kurenia Brygady. Pod koniec lipca został dowódcą 20 Kurenia 7 Brygady 3 Żelaznej Dywizji Strzeleckiej. Od poł. listopada pełnił funkcję komendanta Mohylewa Podolskiego. Od końca grudnia był zastępcą komendanta szkoły oficerskiej 3 Żelaznej Dywizji Strzeleckiej. W poł. lutego 1921 r. przydzielono go do 19 Kurenia Dywizji. Na pocz. czerwca tego roku w stopniu podpułkownika objął funkcję referenta administracyjnego w 7 Brygadzie Dywizji. Wraz z pozostałymi wojskowymi Armii Czynnej URL został internowany w Polsce. W obozie w Kaliszu był komendantem szkoły podoficerskiej. Od 1923 r. mieszkał w Tarnowie. Działał w ukraińskich organizacjach kombatanckich i społecznych. W latach 30. przeniósł się do Białegostoku. Podczas wojny obronnej 1939 r. został aresztowany przez NKWD, po czym zesłano go na Syberię. Po zawarciu układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 r., na pocz. 1942 r. wstąpił do nowo formowanej Armii Polskiej na Wschodzie gen. Władysława Andersa. Po jej ewakuacji do Iranu, a następnie Iraku został oficerem II Korpusu Polskiego.