Skarby Gwahlura (Jewels of Gwahlur) – opowiadanie Roberta E. Howarda z gatunku magii i miecza opublikowane w marcu 1935 roku w czasopiśmie "Weird Tales".
Jest trzynastą częścią cyklu opowiadań fantasy tego autora, których bohaterem jest potężny wojownik ery hyboryjskiej – Conan z Cymerii. Treścią opowiadania jest wyprawa Conana po legendarne klejnoty Gwahlura.
Fabuła Conan wstępuje na służbę królestwa Keshanu, wsławiając się w walce z sąsiednim państwem Punt. Jego prawdziwym celem jest odkrycie, gdzie władcy Keshanu ukrywają swój legendarny skarb zwany klejonatmi Gwahlura. W tym samym czasie do Keshanu przybywa Stygijczyk Thutmekri jako poseł królestwa Zembabwei. W zamian za pomoc w wojnie z Puntem żąda on kilku klejnotów Gwahlura. Ostatecznie najwyższy kapłan Keshanu, Gorulga stwierdza, że przed podjęciem decyzji należy poznać wolę bogów i wyrusza do prastarej wyroczni w opuszczonym mieście Alkmeenon. Towarzyszy mu zaufany człowiek Thutmekriego, Zargheba. Ich śladem wyrusza Conan. Bo dotarciu do Alkmeenon Conan odkrywa, że wyrocznią manipulował niegdyś mag Bit-Yakin, który jednak zmarł sto lat temu. Teraz to samo planuje zrobić Zargheba, który w roli wyroczni obsadza swoją niewolnicę Murielę. Okazuje się jednak, że choć Bit-Yakin zmarł, wciąż żyją jego sługi, olbrzymie małpoludy.