Alfons Senger (ur. 3 października 1915 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 7 września 1991 w Poznaniu) – polski chirurg, profesor, kierownik Poznańskiej Kliniki Ortopedii.
Życiorys Ukończył Gimnazjum im. Marii Magdaleny (matura 1934), następnie, od 1936, studiował na Uniwersytecie Poznańskim.
W czasie II wojny światowej pracował jako robotnik, a później jako asystent w Szpitalu Miejskim przy ul. Szkolnej na Oddziale Rentgenowskim i Chirurgicznym. Studia ukończył po wojnie, dyplom lekarza uzyskał w maju 1945. W tym czasie zaczął pracować w redakcji czasopisma "Chirurgia Narządów Ruchu i Ortopedia Polska" (w 1976 został redaktorem naczelnym). W latach 1947–1948 odbył służbę wojskową w Legnicy i w Poznaniu.
Pod koniec 1946 rozpoczął współpracę z prof. Degą w Klinice Ortopedycznej. W 1950 został doktorem. W 1954 mianowany zastępcą kierownika Kliniki Ortopedycznej. W 1955 habilitował się (praca Krytyczna ocena sposobów określania antetorsji kości udowej w związku z zagadnieniem zwichnięcia biodra).
Od roku 1957 organizował w Gdańsku Klinikę Ortopedyczną na Akademii Medycznej.
W 1965 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1972 – zwyczajnym. W 1967 wrócił do Poznania i został kierownikiem Katedry i Kliniki Ortopedycznej oraz Szpitala Ortopedycznego.