79-80.
Konfiguracja jednostki Typowo dla amerykańskich fleet boats z drugiej połowy lat 30., „Tautog” miał płaski pokład z kioskiem przesuniętym ku dziobowi względem środka okrętu. Okręt z wysokim rekinim dziobem z płaskimi ścianami i szerokim pokładem o prostej linii aż po rufęPeter Padfield: War beneath the sea, s.27-30, wyposażony był w umieszczony na dziobie down express tank – zbiornik balastowy szybkiego zanurzania, dzięki któremu czas całkowitego awaryjnego zanurzenia okrętu do głębokości peryskopowej (18 metrów) nie przekraczał 35 sekund. Okręt szybko reagował na stery, dzięki czemu był również niezwykle manewrowy. Wyporność konstrukcji wynosiła 1475 ton standardowych na powierzchni i 2370 ton w zanurzeniu. Zanurzenie testowe okrętu wynosiło 250 stóp (76 metrów), przy marginesie bezpieczeństwa według współczynnika 1,5. left|thumb|USS Tautog (SS-199) wkrótce po wejściu do służby. Widoczne charakterystyczne położenie kiosku w przedniej części okrętu i umieszczone za kioskiem działo. Energię i napęd dla okrętu zapewniały cztery silniki Diesla należącego od 1930 roku do General Motors Winton Engine Company o mocy 1350 KM każdy oraz 2 silniki elektryczne (1370 KM każdy) z dwoma akumulatorami po 126 ogniw każdy, o łącznej pojemności 16.200 amperogodzin.