Tomislav Karamarko (ur. 25 maja 1959 w Zadarze) – chorwacki polityk, urzędnik państwowy, parlamentarzysta, w latach 2008–2011 minister spraw wewnętrznych w rządach Iva Sanadera i Jadranki Kosor, od 2012 do 2016 przewodniczący Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej (HDZ), w 2016 pierwszy wicepremier w rządzie Tihomira Oreškovicia.
Życiorys W wieku pięciu lat przeniósł się z rodziną do Zagrzebia. Ukończył tam szkołę podstawową i średnią, po czym rozpoczął w 1979 studia prawnicze na Uniwersytecie w Zagrzebiu. Wkrótce przeniósł się na Wydział Filozoficzny, którego absolwentem został w 1985. Od 1987 pracował jako historyk archiwista w archiwum państwowym.
W 1989 brał udział w zakładaniu Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej. W 1991 w czasie wojny domowej organizował obozy dla uchodźców chorwackich. W tym okresie Tomislav Karamarko nawiązał współpracę ze Stjepanem Mesiciem. Z kolei premier Franjo Gregurić powierzył mu funkcję szefa swojego gabinetu, zaś w 1992 na tożsame stanowisko w administracji parlamentu mianował go jego przewodniczący Stjepan Mesić. W 1993 objął urząd szefa policji w Zagrzebiu. W 1996 przeszedł do pracy w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, po czym w 1998 został sekretarzem chorwackiego automobilklubu (Hrvatski autoklub).