Kryzys teorii socjologicznej Po II wojnie światowej, wielokrotnie wskazywano, że teoria socjologiczna jest w stanie ciężkiego kryzysu. Jako przejawy tego kryzysu wskazywano: niezadowalające relacje między teorią socjologiczną a badaniami empirycznymi, a w szczególności nieużyteczność praktyczna teorii, wieloparadygmatyczność teorii i brak konsensu co do podstawowych pojęć, uwikłanie teorii w podstawowe dychotomie epistemologiczne (np. holizm/indywidualizm, naturalizm/antynaturalizm), zależność od instytucji władzy i pełnienie wobec nich funkcji legitymizującej. Dla niektórych autorów kryzys jest jednak permanentnym stanem teorii socjologicznej.
Przypisy