W 1865 r. powrócił do Krakowa. Oprócz twórczości artystycznej zajmował się nauczaniem rysunku w Gimnazjum św. Anny (1872–1891). Ponadto badał dzieje i tradycje Krakowa oraz historię ubiorów, publikując opracowania poświęcone tym tematom.
Jeszcze w trakcie studiów, w 1861 r., po raz pierwszy pojechał w Tatry. Odtąd wielokrotnie je odwiedzał, poświęcając im znaczną część swojej działalności artystycznej. Po górach tych wędrował głównie pod kierunkiem góralskiego przewodnika, Jędrzeja Wali (starszego), którego niezwykle cenił. M. in. pod jego kierunkiem odbył w sierpniu 1873 r. wyprawę z Zakopanego na Lodowy Szczyt, w której brali udział także Adam Asnyk, Franciszek Bylicki, ksiądz Antoni Krechowiecki i uznany później badacz Tatr Leopold Świerz. Tę i szereg innych wycieczek opisał Eljasz w wydanych w 1874 r. „Szkicach z podróży w Tatry”.
Wydał również „Ilustrowany przewodnik do Tatr, Pienin i Szczawnic” (1870), brał udział w wytyczaniu szlaków i organizowaniu przewodnictwa tatrzańskiego. Działał w Towarzystwie Tatrzańskim od początku istnienia tej organizacji (1873).