Ostatni przedtrzonowiec posiada dobrze zbudowany guzek centralny. Niewielki guzek widnieje z tyłu zęba, a drugi prawdopodobnie w przednim wewnętrznym rogu. Ząb ten przypomina trzonowce symetrodontów, grupy prymitywnych ssaków, jednakże tylny guzek nie dorównuje rozmiarami metakonidom symetrodontówFlynn et al., 1999, ryc. 3.
Przednia połowa m1 i m2 zbudowana jest z trigonidu, grupy trzech guzków tworzących trójkąt obejmującej: parakonid na przedzie od strony wewnętrznej, protokonid pośrodku strony zewnętrznej (wargowej) i metakonid na tyle powierzchni zewnętrznej. Każdy z trzech guzków tworzy kąt prosty z pozostałymi, wobec czego trigonid opisuje się jako otwarty. Parakonid jest wyższy niż metakonidRauhut et al., 2002, s. 167. Przy przednim brzegu występuje cingulum podzielone na dwa niewielkie guzki. U Ambondro, inaczej niż w przypadku wielu wczesnych ssaków o zębach trybosfenicznych i bliskich krewnych, nie występuje dodatkowy guzek za metakonidemFlynn et al., 1999. Na tyle trigonidu grzebień (ang. distal metacristid) leży względnie blisko zewnętrznej strony zęba, a jego kontynuację stanowi kolejny grzebień cristid obliqua, połączony z kolei z tylną częścią zęba.