Jest to pierwotny typ zębów trzonowych ssaków niższych (torbacze i ich wymarli krewni) i ssaków wyższych (łożyskowce i ich wymarli krewni), charakteryzujący się występowaniem guzka protocone na górnych trzonowcach kontaktującego się z talonidem dolnych trzonowców podczas żucia. Odkrycie Ambondro poszerzyło znany okres występowania takiego uzębienia o 25 milionów lat wsteczFlynn et al., 1999, s. 57; Rougier et al., 2007, s. 23. Konsekwentnie Flynn i współpracownicy argumentowali przeciwko powszechnemu poglądowi, zgodnie z którym ssaki o zębach trybosfenicznych pojawiły się na kontynentach północnych, w Laurazji. Zamiast tego przedstawili hipotezę, że ssaki te powstały na południu, w GondwanieFlynn et al., 1999, s. 60. Optują oni za opinią, że zatrzymanie distal metacristid i otwarty trigonid to cechy różniące Ambondro i bardziej współczesnych posiadaczy zębów trybosfenicznych.