442.
Rodzina Maculewiczów osiadła w okolicach ziemi brasławskiej, skąd przez kolejne wieki jej poszczególni członkowie emigrowali w kierunku dużych miast min. Wilna, Grodna, Dyneburga czy Petersburga. Znaczenie rodu stopniowo podupadało w okresie rozbiorów, powstań narodowych oraz I i II wojny światowej. Przyczyniły się do tego również liczne konfiskaty i represje ze strony władz carskich. Większość przedstawicieli rodziny została przesiedlona z Kresów na tereny Polski po 1945 r.
Wywód szlachectwa rodziny mały|Wypis Szlachectwa dla Rotmistrza Brasławskiego Marcina Maculewicza z Ksiąg Ziemskich Powiatu Wileńskiego z 1812 roku W wyniku rozbiorów Polski wyłoniła się konieczność udokumentowania szlachectwa przed nowymi zaborcami. Na ziemiach zagarniętych po III rozbiorze przez carską Rosję było to niezbędne, jeżeli polskie rody chciały nadal utrzymać się na pozycji uprzywilejowanych obywateli. Wiązało się to z przedstawieniem dokumentów poświadczających pochodzenie, nadanie herbu, posiadania poddanych, uczestnictwa w sejmach i sejmikach. Zaborca utrudniał proces legitymizacji polskiej szlachty na Kresach jak tylko mógł. Włączając w swoje granice ziemie odebrane Polsce, liczba szlachty wzrosła w Rosji niemal dwukrotnie.