Benedykt, imię świeckie Wasilij Bobkowski (ur. w Zawołoczu, zm. 3 września 1951 w Monachium) – rosyjski duchowny prawosławny, jeden z twórców Białoruskiego Kościoła Prawosławnego w czasie II wojny światowej, następnie hierarcha Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.
Życiorys Ukończył seminarium duchowne w Pskowie (w 1903), następnie przez dwa lata był studentem Uniwersytetu w Dorpacie. W 1905, jako mężczyzna żonaty, przyjął święcenia kapłańskie. Służył początkowo w parafii w Starosielu (eparchia mińska), zaś od 1914 w soborze w Nowogródku. W latach 1914–1918 był kapelanem w armii rosyjskiejWieniedikt. W 1918 otrzymał godność protoprezbitera, proboszcza parafii przy soborze w Nowogródku i dziekana cerkwi w ujeździe.
Po zmianie granic państwowych i odzyskaniu niepodległości przez Polskę wszedł w skład duchowieństwa prawosławnego działającego na jej terytorium, od 1925 w ramach Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego. Pracę duszpasterską łączył z obowiązkami katechety w białoruskim gimnazjum i szkole podstawowej w Nowogródku, zaś w latach 1920–1931 był wizytatorem szkół powszechnych i średnich w dekanacie nowogródzkim. Po śmierci żony 27 marca 1937 złożył wieczyste śluby mnisze, przyjmując imię Benedykt.