Bruce Leslie McLaren (ur. 30 sierpnia 1937 w Auckland, zm. 2 czerwca 1970 w Goodwood) – nowozelandzki inżynier, kierowca wyścigowy, technik i wynalazca.
Jego nazwisko zostało użyte w nazwie zespołu Team McLaren, który jest jednym z najbardziej utytułowanych zespołów w Formule 1. Zespół McLarena zdobył łącznie 20 tytułów mistrzowskich. Samochody McLarena całkowicie zdominowały zawody CanAm w latach 1967–1972. Wygrywali 56 razy i pięć razy zdobyli tytuł mistrzowski konstruktorów.
Życiorys Dzieciństwo i początki kariery W wieku dziewięciu lat McLaren doznał ciężkiego urazu biodra. W rezultacie jego lewa noga była krótsza niż prawa. Spędził dwa lata w szynach, jednakże później często lekko utykał. Rodzice Bruce’a (Les i Ruth McLaren) byli właścicielami warsztatu samochodowego w Remuera, Auckland. McLaren spędzał cały swój wolny czas w warsztacie.
Ojciec Bruce’a McLarena odnowił dla niego starego Austina 7 Uster. Tym samochodem w wieku 14 lat, McLaren wystartował w swoim pierwszym wyścigu. Dwa lata później wziął udział w swoim pierwszym poważnym wyścigu. Jego następnymi samochodami były Ford 10, Austin-Healey i Cooper-Climax Formuły 2. Natychmiast zaczął modyfikować swój samochód, polepszając jego osiągi.