Męczennicy z Almerii (zm. 1936 w Almerii) – grupa 2 biskupów i siedmiu hiszpańskich braci szkolnych, męczenników, ofiar prześladowań antykatolickich w Hiszpanii okresu hiszpańskiej wojny domowej, zamordowanych z nienawiści do wiary (łac) odium fidei i beatyfikowanych przez papieża Jana Pawła II.
Geneza męczeństwa Narastające konflikty społeczne na początku lat trzydziestych w Hiszpanii doprowadziły do fali prześladowań Kościoła katolickiego, która, włączając okres wojny domowej, pociągnęła za sobą liczne ofiary. W okresie tym zamordowano 12 biskupów, 4194 księży, 2365 zakonników, 283 zakonnice i setki tysięcy wiernych, a zniszczeniu uległo ponad 2 tys. świątyń. W samym rejonie Walencji całkowitemu zniszczeniu uległo 800 kościołów, a 1500 uległo dewastacji. Grupę błogosławionych biskupów i zakonników w męczeństwie połączyło wyznanie katolickie, a także miejsce śmierci z którym wcześniej połączyła ich działalność duszpasterska i apostolat. Aresztowani biskupi spotkali uwięzionych lasalianów we więzieniu. Grupa zakonników trafiła tam po aresztowaniu 22 lipca 1936 roku wprost z Kolegium Św. Józefa w Almerii gdzie pracowali jako katecheci i nauczyciele.