Wincenty Niemojowski herbu Wieruszowa (Wincenty Wierusz-Niemojowski; ur. 5 kwietnia 1784 w Słupi, zm. 1834 w Moskwie) – polski działacz polityczny, krytyk literacki i tłumacz.
Życiorys Urodził się 5 kwietnia 1784 w Słupi (pow. wieluński), jako syn cześnika wieluńskiego Feliksa Niemojowskiego i Anieli z Walknowskich.
Pierwsze nauki pobierał w domu rodzinnym. Nieco później uczył się w szkołach wieluńskich, a od roku 1798 kształcił się u warszawskich pijarów. W latach 1800–1803 studiował prawo na uniwersytetach w Halle, a następnie w Erlangen. Po studiach powrócił do kraju i podjął pracę w kaliskim sądownictwie. Niedługo potem (1806) powołany został na członka Izby Administracyjnej Departamentu Kaliskiego Księstwa Warszawskiego.
Był przywódcą opozycji sejmowej w 1820. Razem z bratem Bonawenturą Niemojowskim próbował przenieść na grunt polski doktrynę liberalizmu. W sejmie przewodził z bratem liberałom;