Myśl polityczno-prawna Wzorem dla Wincentego Niemojowskiego był francuski pisarz i polityk Henri Benjamin Constant de Rebecque. Nigdy nie ukrywał, że Constant stanowi dla niego prawdziwy autorytet i to na jego doktrynie opiera większość swojej myśli. Pojawia się tutaj wspólna dla obu teza zakładająca, iż natura ludzka jest niestała, co prowadzi do konkluzji, że nie ma na świecie uniwersalnej koncepcji wolności, czy pozwalającego ją uwypuklać idealnego ustroju. Oznacza to, że przy konstruowaniu zasad wolnościowych i gwarantującego je ustroju należy przede wszystkim brać pod uwagę wszelkie czynniki historyczne, które mogą być inne w różnych okresach i warunkachZ. Rau, Liberalizm. Zarys myśli politycznej XIX i XX wieku, Aletheia, 2000. Z tegoż powodu nie próbował on wymyślać wiecznego ustroju, a jedynie taki, który stanowiłby optymalne rozwiązanie dla jego teraźniejszości.
Niemojowski rozdzielił życie człowieka na dwie płaszczyzny: prywatną i publiczną, gdzie w przeciwieństwie do czasów starożytnych, ważniejsza jest sfera prywatna - wolna od ingerencji państwa i zagwarantowana przez prawo.