Ajtek Namitok (Namitokow), ros. Айтек Намиток (Намитоков) (ur. 6 czerwca 1892 r. w Jekaterynodarze, zm. 26 lipca 1963 r. w Stambule) – północnokaukaski działacz narodowy, emigracyjny wykładowca akademicki, historyk i etnograf, lingwista, publicysta i pisarz
Ukończył gimnazjum w Stawropolu, a następnie studia prawnicze na uniwersytecie w Petersburgu. W latach 1911–1916 był jednym z przywódców miejscowego Muzułmańskiego Komitetu Górali. W 1917 r. wszedł w skład Rady Ministerstwa Edukacji Ludowej Rządu Tymczasowego. Był też członkiem Wyższej Rady Pedagogicznej i przewodniczącym jej komisji ds. szkół nierosyjskich. Na przełomie września/października 1917 r. został członkiem Kubańskiej Rady Krajowej, z ramienia której wybrano go do I Kubańskiej Rady Ustawodawczej. Na pocz. listopada tego roku został członkiem kierownictwa Związku Południowo-Wschodniego. Następnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości w Rządzie Kubańskim. Przez Konstytuantę Narodową wybrano go członkiem Wszechrosyjskiej Rady Demokratycznej. W 1919 r. wchodził w skład delegacji Kozaków kubańskich na pokojową Konferencję Wersalską. Ajtek Namitok popierał ideę utworzenia konfederacji narodów kaukaskich i Kozaków z południa Rosji. Z tego powodu przez gen. Antona I. Denikina został zaocznie pozbawiony wszystkich pełnionych funkcji i skazany na karę śmierci.