Z uwagi na położenie nad ciekiem wodnym w pagórkowatym terenie, Niemcy nazwali Rupienicę Schondörf (Piękna Wieś). Spis miejscowości rejencji bydgoskiej z 1833 r. podaje, że we wsi i folwarku Rupienica mieszkało 237 osób (115 ewangelików, 118 katolików, 4 Żydów) w 39 domachVerzeichniss aller Ortschaften des Bromberger Regierungs-Bezirks mit einer geographisch-statistischen Uebersicht. Bromberg 1833.. Według opisu Jana Nepomucena Bobrowicza z 1846 r. wieś Rupienica należała do majątku ziemskiego należącego do miasta Bydgoszczy. Kolejny spis z 1860 r. podaje, że we wsi mieszkało 579 osób (250 ewangelików, 287 katolików, 42 Żydów) w 51 domach. Dzieci ewangelickie uczęszczały do szkoły na miejscu, a dzieci katolickie do szkoły w Bartodziejach. Miejscowość należała do parafii katolickiej i ewangelickiej w BydgoszczyVerzeichniss sämmtlicher Ortschaften des Regierungs-Bezirks Bromberg. Bromberg 1860.. W 1852 r. w gminie Rupienica mieszkało 886 osób, natomiast spis z 1910 r. wykazał, że na terenie Rupienicy było 193 budynków i 2330 mieszkańców, w tym 791 posługiwało się językiem polskim, 1537 – niemieckim, a 2 – hebrajskim.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wzgórze Wolności · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.