FX3B użyty był jeszcze w dwóch wyścigach niezaliczanych do klasyfikacji Formuły 1 – w wyścigu Race of Champions, gdzie Tony Trimmer zajął czwarte miejsce, natomiast Howden Ganley opadł przez problemy z prowadzeniem samochodu, oraz w wyścigu International Trophy BRDC, gdzie odpadł w wyniku niskiego ciśnienia oleju.
Model Iso-Marlboro IR zadebiutował podczas Grand Prix Hiszpanii i był on prowadzony przez ośmiu różnych kierowców w pozostałej części sezonu. Ganley był jedynym regularnym kierowcą i zdobył punkty podczas Grand Prix Kanady. Z reszty kierowców takich jak Tom Belsø, Graham McRae, Henri Pescarolo, Gijs van Lennep, Tim Schenken i Jacky Ickx, punkty zdobył jedynie van Lennep podczas domowej rundy. thumb|Gijs van Lennep podczas kwalifikacji do Grand Prix Holandii 1974 Przed sezonem 1974, Iso Autoveicoli SpA jak i Marlboro wycofali swoje wsparcie, pozostawiając Williamsa z kłopotami finansowymi. Dwa podwozia IR przemianowano na Iso-Marlboro FW, nazwane po Frank Williamsie. Początkowo zgłoszono tylko jeden samochód dla Arturo Merzario, który zastąpił Ganleya w zespole. Gdy Włoch zajął szóste miejsce podczas Grand Prix Południowej Afryki i zgłoszeniu drugiego samochodu, kilku kierowców zasiadło za sterami drugiego Williamsa. Belsø, van Lennep i Jean-Pierre Jabouille nie byli w stanie awansować do wyścigu.