Poza pozyskiwaniem książek i ich opracowywaniem, prowadził ćwiczenia, udzielał konsultacji studentom i włączał się w prowadzone przez profesora Wąsika seminarium. W roku akademickim 1946/47 prowadził w I i II trymestrze wykłady zlecone dotyczące filozofii francuskiej (Kartezjusz i jego wiek: Ramus, Bodin, Montaigne, Charron, Kepler, Galileusz). Jednocześnie cały czas intensywnie pracował nad rozprawą Studia nad podstawami metafizyki Kartezjusza. W kolejnym roku akademickim 1947/48 prowadził wykład zlecony Filozofia europejska po Kartezjuszu.
Był członkiem Warszawskiego Towarzystwa Filozoficznego, które swą działalność realizowało po części w Łodzi, oraz Wydziału I Łódzkiego Towarzystwa Naukowego. W roku 1948 przedstawił na posiedzeniu tegoż wydziału Łódzkiego Towarzystwa Naukowego wyniki swoich badań. Studia nad podstawami filozofii Kartezjusza zyskały pozytywne recenzje profesorów Kotarbińskiego i Wąsika. Wydział I ŁTN postanowił wydać tę pracę drukiem, ale ówczesne ministerstwo odmówiło dofinansowania.