thumb|240px|Kościół św. Piotra thumb|240px|Widok na plac, na pierwszym planie neogotycki budynek szaletów miejskich thumb|240px|Plac przed II wojną światową (widok w kierunku Al. Marcinkowskiego) thumb|240px|Plac w okresie PRL (widok w kierunku Al. Marcinkowskiego) Plac Wiosny Ludów – jeden z placów w centrum Poznania, położony na południowy zachód od średniowiecznej części miasta, u zbiegu dawnych duktów z wiejskich osad przed nieistniejącą Bramą Wrocławską.
Według projektu Nowego Miasta (znanego również jako Górne Miasto) autorstwa Davida Gilly'ego był on głównym węzłem komunikacyjnym południowego Poznania. Na placu krzyżuje się osiem ulic (Święty Marcin, Podgórna, Szkolna, Strzelecka, Półwiejska, B. Krysiewicza, R. Szymańskiego i Wysoka). Plac ze Starym Rynkiem łączy ulica Szkolna.
Historia Średniowiecze Teren ten znajdował się poza miastem, przy Bramie Wrocławskiej (droga w kierunku Wrocławia). W pierwszej połowie XV wieku było tam 10 domów, a w 1500 – 18. Większość mieszkańców stanowili kołodzieje, kowale i rzemieślnicy zajmujący się obsługą transportu. Znajdował się tu plac handlowy oraz w niewielkiej odległości rzeźnia.