Phalangiotarbi (syn.: Phalangiotarbida) – wymarły rząd stawonogów z gromady pajęczaków grupujący 31 opisanych gatunków kopalnych.
Okres Najstarsze skamieniałości znalezione zostały w Niemczech i pochodzą z wczesnego dewonu. Najszerzej przedstawiciele rzędu rozpowszechnieni byli w karbonie. Okazy z tego okresu znajdowane były europejskich i północnoamerykańskich pokładach karbonu produktywnego. Ostatnie (najmłodsze) skamieniałości znalezione w Rotliegendof w Niemczech pochodzą z wczesnego permu.
Pokrewieństwo Relacje z współczesnymi rzędami pajęczaków są niejasne. Większość autorów odpowiada się za pokrewieństwem z kosarzami i/lub roztoczami. W 2004 roku rząd Phalangiotarbi został zaproponowany jako grupa siostrzana dla taksonu Megoperculata sensu (Shultz, 1990), obejmującego głaszczkochody i Tetrapulmonata.
Systematyka Wyróżnia się 31 znanych gatunków Phalangiotarbi z 19 rodzajów. Dodatkowo 2 gatunki stanowią nomina dubia. Podzielone są na 4 rodziny: