Studiował w akwitańskiej Burdigalii (współczesne Bordeaux). W wieku około dwudziestu lat rozpoczął pracę zarobkową jako prawnik. Wkrótce został wziętym adwokatem, znanym z wyjątkowego talentu oratorskiego. Podczas kariery prawniczej zaprzyjaźnił się z wieloma znaczącymi w Galii drugiej połowy IV wieku ludźmi, między innymi z Paulinem z Noli, i uważany był za osobę o bardzo wysokiej pozycji społecznej.
Około 390 Sulpicjusz nawrócił się na chrześcijaństwo i ożenił. Motywy jego nawrócenia nie są dokładnie znane, ale najprawdopodobniej związane były z małżeństwem, gdyż rodzina narzeczonej wyznawała chrześcijaństwo. Młodziutka, kilkunastoletnia żona (nieznana z imienia) wniosła w posagu znaczne majętności, co uwolniło Suplicjusza od trosk materialnych.
Kilka miesięcy później doszło do wydarzenia, które zmieniło życie przyszłego pisarza. Zmarła jego żona, będąc prawdopodobnie w ciąży. Zrozpaczona teściowa Bassula przekazała Sulpicjuszowi cały majątek rodzinny. Znakomity adwokat, człowiek wówczas już bardzo bogaty i o wysoko sięgających koneksjach, przeżył głęboki wstrząs emocjonalny i wycofał się z działalności zawodowej.