17 września 1993 uczestniczył w pogrzebie Władysława Sikorskiego na Wawelu.
W 1956 wraz z Kurtem Hahnem ustanowił Nagrodę Księcia Edynburga, która miała propagować samodyscyplinę, przedsiębiorczość i wytrwałość wśród młodzieży.
Przez sześć miesięcy na przełomie 1953–1954 wizytował z żoną kraje Wspólnoty. Od połowy 1956 do 1957 odbył na pokładzie jachtu królewskiego „Britannia” podróż dookoła świata, w trakcie której m.in. otworzył Letnie Igrzyska Olimpijskie 1956 w Melbourne. Podróż bez żony wywołała spekulacje o kryzysie małżeńskim Filipa i Elżbiety, co doprowadziło do wydania przez Pałac Buckingham oświadczenia, w którym wszelkie tego typu pogłoski zostały zdementowane.
22 lutego 1957 uzyskał od królowej, w uznaniu zasług dla kraju, tytuł księcia Wielkiej Brytanii i od tego czasu był przedstawiany jako „Jego Królewska Wysokość Książę Filip, Książę Edynburga”. 14 października tego samego roku został powołany do Królewskiej Tajnej Rady dla Kanady i złożył przed królową przysięgę wierności i lojalności (tzw. Oath of Allegiance). Zwiedzając Kanadę w 1969, mówił o swoich poglądach na temat republikanizmu: