thumb|240px|Willa „Marta”, 2012 240px|thumb|Grób rodziny Kołączkowskich, w którym leżą również Józef i jego żona Marta oraz córki Józefa i Maria, na cmentarzu pod Huliną w Szczawnicy 240px|thumb|Płyta nagrobna grobu Kołączkowskich Józef Kołączkowski (Józef Wiercioch) (ur. 7 października 1842 w Szczawnicy Górnej, zm. 21 lutego 1925 tamże) – polski lekarz, który wniósł znaczący wkład w rozwój uzdrowiska w Szczawnicy, protoplasta szczawnickiego rodu Kołączkowskich.
Życiorys Był synem Józefa Wierciocha i Zuzanny z Kołaczkowskich, wielopokoleniowych gospodarzy w Szczawnicy. Początkowo uczył się prywatnie u miejscowego księdza Franciszka Dzikiewicza, potem w szkole w Starym Sączu. Ukończył gimnazjum w Nowym Sączu i studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1874 roku otrzymał tytuł doktora wszech nauk lekarskich.
W 1863 roku przerwał naukę w gimnazjum, aby wziąć udział w powstaniu styczniowym: próbował przedostać się na Kielecczyznę do wojsk gen. Mariana Langiewicza. Został zatrzymany przez władze austriackie i wcielony do armii cesarskiej. W czasie wojny prusko-austriackiej przez 3 lata walczył jako kadet w pułku budapeszteńskim. 3 lipca 1866 roku został ciężko ranny w lewą rękę w bitwie pod Sadową. Z powodu kalectwa został zwolniony wtedy z wojska i wrócił do nauki.