na Wystawie Radiotechnicznej w Berlinie.
Budowa i zasada działania Taśma z tworzywa sztucznego (często z nylonu) napylona jest drobno zmielonymi cząstkami materiału ferromagnetycznego (najczęściej sproszkowanymi tlenkami żelaza lub chromu). Podczas zapisu głowica elektromagnetyczna za pomocą „silnego” pola ustawia domeny magnetyczne („namagnesowuje” taśmę), a podczas odczytu wychwytuje zmiany pola spowodowane różnym namagnesowaniem taśmy.
Nośniki zapisu Type I (Normal position, IEC-I, normalna, żelazowa) – Fe2O3 Type II (High position, IEC-II, chromowa) – tlenek chromu CrO2 Type III (IEC-III, mieszana, chromowo-żelazowa) – FeCr – standard używany bardzo krótko w latach 70. XX wieku Type IV (Metal position, IEC-IV, metalowa) – Me
Sposób zapisu zapis równoległy – poszczególne ścieżki zapisu nagrywane są wzdłuż taśmy, równolegle do siebie. Przy takim zapisie często wykorzystywana jest tylko jedna połowa ścieżek, w zależności od kierunku odtwarzania nagrania. Pozwala to na lepsze wykorzystanie długości taśmy.