Przez lata w budynku znajdowało się biuro Komisji Zdrojowej, czuwającej nad funkcjonowaniem uzdrowiska. W okresie międzywojennym główne wejście umieszczono centralnie i poprowadzono do niego trójbiegowe, kamienne schody (zlikwidowano je w 1972 r.). Ówczesny właściciel, Adam Stadnicki, przebudował także galerię spacerową, przekształcając ją w ciąg punktów sprzedażowych. W jednym z nich otwarto biuro podróży „Orbis”.
W „Pałacu” do 1939 r. mieścił się hotel, w 1950 r. otwarto restaurację Gminnej Spółdzielni „Zdrojowa”, a od 1971 r. do 2012 r. znajdowało się tu Muzeum Pienińskie im. Józefa Szalaya. Willę odzyskali wtedy spadkobiercy rodziny Stadnickich, a muzeum przeniosło się do innego obiektu w Szlachtowej.
Architektura Budynek wzniesiono z cegły, na podmurówce z kamienia łamanego. Został skonstruowany na planie wydłużonego prostokąta, z dwoma ryzalitami. Korpus oraz skrzydło południowe (od zachodu cofnięte względem lica ściany, z wieżą zegarową) są jednotraktowe. Skrzydło północne dwutraktowe.