thumb|240px|Miednica człowieka. Otwór zasłoniony oznaczono numerem 7, a ograniczające go kości: kulszową – 3 i łonową – 4 thumb|240px|Rycina z Anatomii Graya przedstawiająca prawą kość miedniczną człowieka widzianą z zewnątrz. Zaznaczono przyczepy mięśni, m.in. zasłaniacza zewnętrznego (musculus obturator externus) Otwór zasłoniony, otwór zasłonowy (foramen obturatum, foramen obturatorium) – duży, parzysty otwór znajdujący się w obrębie kości miednicznej, w jej dolnej części, ograniczany przez kość kulszową i kość łonową.

U człowieka otwór przyjmuje kształt trójkątny lub owalny. Ma ostre brzegi, nie licząc kąta górno-bocznego, w którym znajduje się bruzda zasłonowa (sulcus obturatorius). W tę ostatnią przechodzi powierzchnia dolna gałęzi górnej kości łonowej (ramus superior ossis pubis). Bruzda biegnie następnie w bok, do tyłu i w górę, kończąc się na powierzchni wewnętrznej wspomnianej kości.

Większa część otworu zasłonionego jest zamknięta błoną zasłonową (membrana obturatoria). Powstała ona prawdopodobnie z powięzi mięśni. Przyczepia się ona do brzegów otworu.