Na klapce skórzana szlufka, przez którą przekładany był pasek znajdujący się z lewej strony pilotki. Koniec z prawej strony hauby zakończony był paskiem, który zapinany był na klamerki znajdujące się z lewej strony. Z obu stron pilotki otwory na słuchawki, od wewnątrz naszyty krążek z brązowej gumy, od zewnątrz otwory przykryte metalowymi przykrywkami pomalowanymi na kolor brązowy. Wewnątrz umieszczono także biegnącą dookoła czerepu grubą, perforowaną, o specjalnym kształcie taśmę gumową, na której umieszczono drugą taśmę sprasowanego korka. Do taśm tych przymocowane są płaty skóry wiązane na szczycie wnętrza hauby sznurowadłem, utrzymujące hełmofon na głowie pilota. Ponadto hauba lotnicza wyposażona została w komplet kabli połączeniowych zakończonych wtykiem. Wewnątrz hełmofonu, w tylnej części znajdowała się przyszyta czarna metka z maszynowo wyhaftowaną żółtymi nićmi nazwą producenta WYTWÓRNIA BALONÓW/I SPADOCHRONÓW/W LEGIONOWIE oraz znajdujący się także na metce, na żółtym tle stempel z rozmiarem hauby. Poniżej metki, na umieszczano stemple z datą produkcji oraz stempel techniczny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Hauba lotnicza wz. 38 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.