Anatolij Wołodymyrowycz Ziniewicz, , , (ur. 20 listopada 1932 w Płoskirowie, zm. 1 sierpnia 2000 w Erywaniu) – radziecki wojskowy narodowości ukraińskiej, generał porucznik, jeden z naczelnych dowódców Armii Obrony Górskiego Karabachu, bohater wojny karabachskiej. Według opinii władz ormiańskich i Górskiego Karabachu „Armenia stała się dla niego drugą ojczyzną”.
Kariera wojskowa w ZSRR Urodził się i wychował w mieście Płoskiów, wówczas na terenie Ukraińskiej SRR (obecnie Ukraina). W wieku 21 lat, w 1953 roku wstąpił do Proskurowskiej Szkoły Czołgistów. Wybrał ścieżkę życiową zawodowego wojskowego. Został skierowany do Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego, którą ukończył z sukcesem. Ukończył kolejno szereg kursów dowodzenia dla radzieckich wyższych oficerów.
Skierowany został następnie jako przedstawiciel Armii Radzieckiej za granicę. Przebywał kolejno w Somali oraz w Etiopii w charakterze radzieckiego doradcy wojskowego. Następnie, po sowieckiej inwazji na Afganistan przez 8 lat pełnił funkcję szefa sztabu operacyjnego sowieckiej 40 Armii uczestniczącej w okupacji Afganistanu. Brał udział nie tylko w pracy sztabowej, lecz również w bezpośrednich operacjach wojskowych.