Francis Gordon Lowe (ur. 21 czerwca 1884 w Birmingham, zm. 17 maja 1972 w Londynie) – brytyjski tenisista, zwycięzca Australian Open z 1915 roku, uczestnik igrzysk olimpijskich w Sztokholmie w 1912 roku, gdzie zajął czwarte miejsce w grze pojedynczej w hali.
Jego brat, Arthur, również był tenisistą i olimpijczykiem.
Kariera tenisowa W 1915 roku Lowe odniósł swoje jedyne wielkoszlemowe zwycięstwo, podczas Australasian Championships (obecnie Australian Open). W spotkaniu o tytuł pokonał Horace'a Rice'a. W tych samych zawodach awansował ponadto do finału gry podwójnej, w której przegrał z parą Horace Rice–Clarence Todd. Tworzył wówczas parę z Bertem St. Johnem. Również w finale debla Australasian Championships zagrał w 1912 roku, razem z Alfredem Beamishem. Para poniosła porażkę z Charlesem Dixonem i Jamesem Parkiem.
W 1920 brał udział w igrzyskach w Antwerpii.
W 1921 roku Lowe osiągnął finał Wimbledonu w grze podwójnej. Tam, wspólnie z Arthurem Lowem, przegrał z parą Randolph Lycett–Max Woosnam.
Ponadto Lowe został mistrzem świata w grze pojedynczej na korcie krytym z 1920 roku oraz trzykrotny zwycięzca Queen's Club Championships w latach 1912, 1913 i 1925.