Bagnet 6H3 (6Х3) – bagnet radziecki wprowadzony do uzbrojenia w 1959 roku wraz z karabinkiem AKM. Przyjęty wówczas zunifikowany standard mocowania umożliwia użycie bagnetu także na wszystkich kolejnych wersjach karabinków radzieckich i rosyjskich a także na karabinie snajperskim SWD. W drugiej połowie lat 60. zaprzestano jego produkcji na rzecz bagnetu 6H4 posiadającego identyczną klingę.
Głownia typu bowie. Pióro asymetryczne, jednosieczne, z małym, owalnym otworem. Ostrze szlifowane na ostro na całej długości głowni. Grzbiet głowni nacinany – w formie piły o drobnych, skośnie ułożonych ząbkach. Rękojeść bagnetu tworzy stalowy rdzeń, pokryty okładzinami z tworzywa sztucznego o właściwościach izolacyjnych. W części głowicowej znajduje się zatrzask mocujący oraz otwór dla przewleczenia skórzanego albo parcianego paska. Jelec stalowy, od strony grzbietowej tworzy haczyk dla zaczepienia klamerki paska, a po stronie przeciwnej pierścień mocujący bagnet na końcówce lufy.