W czasie kampanii wrześniowej był II zastępcą naczelnego dowódcy wojsk łączności, płk. dypl. Heliodora Cepy i delegatem Ministra Poczt i Telegrafów, inż. Emila Kalińskiego w Naczelnym Dowództwie.
Następnie pełnił służbę w Polskich Siłach Zbrojnych. Awansował na podpułkownika. Kierował grupą polskich inżynierów pracującą dla Królewskiej Marynarki Wojennej. Po zakończeniu wojny pracował jako profesor i kierownik laboratorium radiotechnicznego na Wydziale Elektrycznym Polish University College w Londynie. Po jego likwidacji w 1953 pracował w brytyjskiej firmie produkującej sprzęt radiotechniczny. W 1960 wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie do emerytury pracował w amerykańskim przemyśle elektronicznym.
Z dniem 6 września 1946 na podstawie uchwały Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, jako jeden z 76 polskich oficerów, służących w Wojsku Polskim na Zachodzie, został pozbawiony obywatelstwa polskiego. Decyzja ta została anulowana 28 listopada 1971 przez rząd premiera Piotra Jaroszewicza.
Zmarł w marcu 1981 w Santa Barbara, w Kalifornii.