Na następnych europejskich igrzyskach halowych w 1968 w Madrycie sztafeta 4 × 1 okrążenie z jej udziałem została zdyskwalifikowana.
Na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobyła wraz z koleżankami brązowy medal w sztafecie 4 × 100 metrów (sztafeta radziecka biegła w składzie: Ludmiła Żarkowa, Galina Bucharina, Popkowa i Samotiosowa). Startowała również w biegach na 100 metrów i na 200 metrów, ale odpadła w półfinałach. Zwyciężyła w sztafecie szwedzkiej 1+2+3+4 okrążenia (w składzie: Popkowa, Samotiosowa, Raisa Nikanorowa i Anna Zimina) na europejskich igrzyskach halowych w 1969 w Belgradzie oraz zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 × 1 okrążenie (w składzie: Bucharina, Popkowa, Ludmiła Gołomazowa i Samotiosowa). Odpadła w półfinale biegu na 200 metrów na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach, a w sztafecie 4 × 100 metrów zajęła 6. miejsce.
Na pierwszych halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu zwyciężyła w sztafecie × 200 metrów (w składzie: Nadieżda Biesfamilna, Popkowa, Bucharina i Samotiosowa). W 1973 zakończyła karierę lekkoatletyczną.
Samotiosowa była mistrzynią ZSRR w biegu na 100 metrów w 1968, na 200 metrów w 1964, 1967 i 1968 oraz na 400 metrów w 1966 i 1967.