W kolejnych stuleciach protektorami monasteru byli Sanguszkowie. Zachowały się dokumenty podziału majątku między starostą włodzimierskim Andrzejem Sanguszką, żoną jego brata Michała i jej synem Andrzejem z 1502, w których obaj mężczyźni zobowiązali się do opieki nad wspólnotą. Z kolei w 1547 Fiodor Sanguszko przekazał klasztorowi 5 kop litewskich groszy. Dokładny moment zamknięcia monasteru nie jest znany. Wiadomo, że już w 1559 dawna cerkiew klasztorna pełniła funkcje parafialnej. Istniała jeszcze w 1621, jednak przed końcem XIX w. uległa całkowitemu zniszczeniu. Miejsce po monasterze było jedynie oznaczone krzyżem pamiątkowym. Podobnie zniszczone zostały drewniane zabudowania mieszkalne klasztoru. Pozostałości cerkwi w formie rotundy z około XIII wieku odkryto podczas planowych wykopalisk archeologicznych w 1955 r.
Przypisy
Kategoria:Obiekty sakralne we Włodzimierzu (Ukraina) Włodzimierz Wołyński, Michała Kategoria:Eparchia włodzimiersko-brzeska (prawosławna)