Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie wstąpił do Wojska Polskiego. Został przydzielony do 3 batalionu Strzelców Sanockich. Od lutego 1919 walczył w wojnie polsko-ukraińskiej, w tym pod Chyrowem, Baligrodem, Cisną. W 1920 wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Uczestnicząc w bojach pod Kijowem został wzięty do niewoli pod Brzeżanami, skąd po trzech tygodniach uciekł i powrócił do wojsk polskich. Został wówczas oddelegowany na kurs rachunkowości we Lwowie w wymiarze dwóch miesięcy, a następnie mianowany do stopnia sierżanta. 1 grudnia 1920 skierowano go na kurs dokształcający dla uczniów żołnierzy. 2 lipca 1921 zdał maturę, a 21 lipca został przeniesiony do rezerwy.
Po zwolnieniu z wojska został nauczycielem w polskiej Szkole Powszechnej w Trzciannem. Od 1 lipca do 24 sierpnia odbył kurs podchorążych w Szkole Podoficerów Zawodowych Piechoty nr 8 w Grudziądzu i ukończył go ze stopniem podchorążego. Został awansowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z dniem 1 września 1929. W latach 20. i 30 był oficerem rezerwowym 42 pułku piechoty z Białegostoku, w którym odbył ćwiczenia w 1923 i 1928. 19 marca 1939 został mianowany na stopień porucznika. Należał do kadry Okręgu Korpusu Nr III.