Podczas pracy naukowej w ZSRR zapoznał się z teorią Leonida KantorowiczaL.V. Kantorovich (1939). „Mathematical Methods of Organizing and Planning Production” Management Science, Vol. 6, No. 4 (Jul., 1960), s. 366–422., późniejszego laureata Nagrody Nobla w 1975 r. Mimo zarzucenia tej teorii w ZSRR w czasach stalinowskich, włączył później jej elementy (tzw. badania operacyjne) do wykładów w Katedrze OEiPPMZob. . Zainicjował także pierwsze wykłady z informatyki w Wydziale Mechanicznym Technologicznym PW, jak również pierwsze w Polsce wykłady z dziedziny zastosowań informatyki.
W 1963 r. odbył wielomiesięczny staż naukowy w USA, podczas którego odwiedził kilkanaście uniwersytetów i zakładów przemysłowych oraz nawiązał kontakty z czołowymi amerykańskimi teoretykami i praktykami kierunku industrial engineering. Po powrocie z USA stworzył laboratorium wyposażone w maszyny licząco-perforacyjne Holleritha, maszyny do księgowania i fakturowania, urządzenia do normowania pracy, przyrządy do badań psychotechnicznych, urządzenia do planowania produkcji oraz komputer UMC-1. Od 1957 do 1962 r. był półetatowym pracownikiem naukowym Instytutu Organizacji Przemysłu Maszynowego „Orgmasz”. W 1965 r. uzyskał tytuł profesora nauk ekonomicznych.