Cairbre II Liffechair („z Liffey”) – na wpół legendarny zwierzchni król Irlandii z dynastii Milezjan (linia Eremona) w latach 278-295, syn zwierzchniego króla Irlandii Cormaca Ulfady („Długobrodego”) i jego żony Eithne Ollamda, córki Dunlanga, króla Leinsteru. Otrzymał przydomek ponieważ był wychowany w pobliżu rzeki Liffey.
Według sagi Wygnanie Déisi, tekstu z VIII w., Cairbre objął tron, kiedy ojciec Cormac został oślepiony na jedno oko przez Óengusa Gaíbúaibthecha z ludu Déisi, bowiem zgodnie z prawem król nie mógł mieć jakiejkolwiek wady fizycznej. Jednak według kronik średniowiecznych, następcą Cormaca został Eochaid XI Gonnat, król Ulsteru. Ten zaś po roku rządzenia zginął z ręki Lugaida Menna. Wówczas Cairbre objął opróźniony tron irlandzki.
W czwartym roku panowania Cairbre brał udział w trzech bitwach przeciwko Munsterowi, celem obrony praw Leinsteru. W następnym roku także walczył w tej samej sprawie, walcząc tym razem w czterech bitwach. W dziewiątym roku panowania jego synowie Fiacha Sraibtine i Eochaid Doimlen zabili Óengusa Gaíbúaibthecha. Chcąc utrwalić pokój, Cairbre zaręczył swą córkę Sgiam Sholais z księciem ludu Déisi. Jednak fianna zażądali od króla daniny dwudziestu sztab złota. Twierdzili przy tym, że to jest zwyczajowa opłata przy takich okazjach.