Techniki muszą być dobrane tak, aby złowienie nie spowodowało okaleczenia schwytanego osobnika i spowodowało jak najmniejszy stres, co ma wpływ na wyniki badań w kolejnych dniach. W przypadku ptaków i owadów stosuje się odpowiedniej wielkości siatki lub sieci, umieszczane na odpowiedniej wysokości, odtwarzalnej w kolejnych dniach. Do odławiania organizmów wodnych stosuje się analogiczne siatki planktonowe lub czerpaki o odpowiedniej wielkości oczek, albo niewody-skrobaki do pobierania organizmów dennychLiczebność populacji jest też wyznaczana wieloma metodami, niewymagającymi złowień, np. metodami bezpośrednimi, np. liczenie bakterii na mikrofotografiach hodowanych kultur, liczenie słoni na zdjęciach lotniczych sawanna|sawanny, pośrednimi, np. liczenie gniazd lub skorupek jaj ptaków, liczenie nor, tropów, odchodów innych zwierząt (np. kał, wypluwki), liczenie ptaków śpiewających na podstawie liczby głosów słyszalnych (np. nagrywanych) o określonej porze dnia.. Złowione osobniki są znakowane w sposób niezmieniający – w miarę możliwości – ich zachowań po uwolnieniu, tak aby nie zmieniło się prawdopodobieństwo ponownego złowienia. Popularną metodą znakowania ptaków jest obrączkowanie, gryzoniom przymocowuje się klamerki na końcach uszu, a rybom – małe plastikowe tabliczki do płetw.