Desmond Parry Dreyer GCB, CBE, DSC (ur. 6 kwietnia 1910 w Cheriton, zm. 15 maja 2003) – brytyjski wojskowy, admirał Royal Navy, uczestnik bitwy u ujścia La Platy, dowódca sił morskich Commonwealthu na Dalekim Wschodzie podczas konfrontacji indonezyjsko-malezyjskiej, w latach 1965–1967 Drugi Lord Morski Admiralicji.
Życiorys Desmond Dreyer był młodszym synem Frederica Dreyera, uczestnika bitwy jutlandzkiej, późniejszego admirała. W wieku 13 lat wstąpił do Royal Navy jako kadet w Britannia Royal Naval College w Dartmouth. W 1927 roku otrzymał promocję do stopnia midszypmena. Podobnie jak w przypadku ojca, jego specjalnością była artyleria okrętowa. Od 1937 roku był oficerem artylerii krążownika lekkiego . Na jego pokładzie rozpoczął działania II wojny światowej i wziął udział w bitwie z niemieckim pancernikiem kieszonkowym „Admiral Graf Spee”. Za swój udział w bitwie został odznaczony Distinguished Service Cross.
W 1940 roku brał udział w kampanii norweskiej na pokładzie krążowników przeciwlotniczych i „Coventry”. Następnie został członkiem sztabu admirała Johna Toveya, dowódcy Home Fleet. W listopadzie 1942 roku był oficerem artyleryjskim pancernika „Duke of York” podczas operacji Torch.