W 1593 właścicielem wsi był Hieronim Gostomski, który scedował swojemu synowi Janowi Gostomskiemu starostwo wałeckie, zastrzegając sobie tylko Wiesiółkę.
W 1612 opisano granice okolicznych miejscowości przy okazji rozgraniczania dwóch wsi leżących w starostwie wałeckim – Wiesiółki i Witkowa z Łubianką leżącą w starostwie ujskim. Granica biegła od narożnika tych wsi koło starej drogi z Tarnowa do Skrzatusza i dalej strugą, przecinała drogę z Wałcza do Wiesiółki, dochodząc do rzeki Dobrzycy. Szła potem jej środkiem w górę biegu, przecinając drogę z Wałcza do Tarnowa i pozostawiając jezioro Okoninko po stronie wsi Wiesiółki, przecinała drogę z Witkowa do Klawitry, pozostawiając jezioro Dolne i Chude przy Wiesiółce, po czym dochodziła do granicy wsi Czechyń oraz Klawiter.
Wieś królewska Wiesiołka starostwa wałeckiego, pod koniec XVI wieku leżała w powiecie wałeckim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s.