thumb|240px|Tablica upamiętniająca ks. Waleriana Rabę na Kościele św. Stanisława Kostki w Warszawie Ks. Walerian Raba (ur. 9 lutego 1892 w Strusowie w powiecie trembowelskimRelacja Anny Mazur z domu Boszko w „Skałat – czas pokoju i wojny. Wspomnienia księga druga” Wiesław Barczyk, Antoni Gołębiowski, Edward Łańcucki, Edward Pietrzyszyn, Jerzy Stopa, Wacław Wyrozumski., zm. 19Tablica upamiętniająca ks. Waleriana Rabę na ścianie zewnętrznej kościoła pw. św. Stanisława Kostki w Warszawie. lub 23 kwietnia 1918 w okolicach Skałatu) – polski ksiądz, wikariusz parafii rzymskokatolickiej w Skałacie, działacz patriotyczny, zamordowany przez ukraińskiego nacjonalistę 19 kwietnia 1918 r.
Był potomkiem senatorów I Rzeczypospolitej. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1917 r., i swoją pierwszą posługę duszpasterską sprawował jako kooperator (wikariusz) w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Skałacie.
Według relacji Anny Mazur został uprowadzony przez Ukraińców ze swojego domu w godzinach wieczornych i wywieziony za Skałat, a następnie zamordowany. Ukraińcy mieli rozpuścić plotkę o wyjeździe duchownego. Ciało ks. Raby odnalazły bawiące się w polu dzieci. Do mordu na duchownym przyznał się na łożu śmierci namówiony przez swojego greckokatolickiego spowiednika staroskałacki wójt, Ukrainiec – Sielski (Maksymec).