Według Freuda temat Saturna jest powiązany z melancholią i destrukcją, tematyką typową dla całego cyklu czarnych obrazów. Z punktu widzenia psychoanalizy akt pożarcia własnego syna jest wyrazem impotencji seksualnej. Sam Saturn pokonał swojego ojca, odcinając mu przyrodzenie. Istotne jest również zestawienie go ze sceną biblijną z dzieła Judyta i Holofernes – te dwa obrazy znajdowały się obok siebie na parterze domu Goi (Quinta del Sordo), który służył artyście jako jadalnia. Judyta, młoda izraelicka wdowa, zaprasza starego asyryjskiego wodza Holofernesa na ucztę, po której podstępnie ucina mu głowę. Oba obrazy eksponują również okaleczone ciało człowieka.
Valeriano Bozal zaznacza, że obraz nie przedstawia pożeranego niemowlęcia, tak jak podaje mit. Uważa, że Saturn pożera ciało młodej kobiety, co podkreśla jeszcze widoczniej obsesję Goi związaną ze starością.
Goya użył czerni i brązów nakładanych grubymi pociągnięciami pędzla z dużą ilością farby. Ciemne kolory są złamane bielą i czerwienią, które pojawiają się na oczach Saturna i okaleczonym ciele jego syna.