Klimenta Woroszyłowa w Moskwie.

Publikacje „Droga mojego życia” [w:] „Pamiętniki oficerów” (Warszawa 1967); „Polegli na Polu Chwały” (Szczecin 1969); „W pierwszym szeregu” (Warszawa 1984) – I nagroda ministra obrony narodowej za wydaną w tym roku książkę: „Jest taka wieś Kozy” (Warszawa 1988; II wydanie 1997); „Trudna historia najnowsza. Polemiki i repliki” (Warszawa 2000). Jest autorem szeregu publikacji na łamach „Wojskowego Przeglądu Historycznego”, „Wojska Ludowego”, Kultury i Oświaty w Wojsku”. Publikował na łamach miesięcznika „Dziś”

Działalność polityczna, naukowa i społeczna Z jego inicjatywy w 1962 w Budowie („zielonym” garnizonie) została utworzona szkoła podstawowa. Działał na rzecz swojej rodzinnej wsi Kozy, m.in. zbierając i przekazując na rzecz szkoły podstawowej pieniądze na gabinet logopedyczny. W latach 1981–1986 był członkiem Prezydium Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPRPrezydium CKR, "Trybuna Ludu", nr 169, 21 lipca 1981, s. 5.. Po X Zjeździe PZPR w 1986 roku wszedł w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR Nowe Drogi„Nowe Drogi” nr 4/1989, s. 2.. Jako kierownik Wydziału Kadr KC PZPR był przewodniczącym Zespołu KC PZPR ds. Zasłużonych Działaczy Ruchu RobotniczegoWeterani ciągle czynni, "Życie Partii", nr 2, 28 stycznia 1987, s. 2..