Sciurumimus – rodzaj teropoda z grupy tetanurów (Tetanurae) żyjącego w późnej jurze na terenach współczesnej Europy. Został opisany w 2012 roku przez Olivera Rauhuta i współpracowników na podstawie doskonale zachowanego szkieletu juwenilnego osobnika. Skamieniałość odkryto w datowanych na późny kimeryd osadach pochodzących z kamieniołomu Rygol w pobliżu Painten w Bawarii.
thumb|left|Głowa okazu holotypowego Holotyp i zarazem jedyny znany okaz Sciurumimus należy do osobnika bardzo młodego, prawdopodobnie zmarłego niewiele po wykluciu. Czaszka jest stosunkowo duża – dłuższa od kości udowej i kręgów szyjnych. Duże rozmiary osiągały także nozdrza, stanowiące około 13% długości czaszki, oraz oczodoły. Sciurumimus miał 13 kręgów szyjnych i 10 tułowiowych. Pięć kręgów krzyżowych nie jest zrośniętych. Niezrośnięte są także szwy neurocentralne kręgów i poszczególne kości tworzące puszkę mózgową. Kończyny przednie względnie krótkie i masywne. W kilku miejscach zachowały się tkanki miękkie: z tyłu kości piszczelowej prawdopodobnie szczątki mięśnia, a na ogonie i brzuchu odciski nitkowatych (nierozgałęzionych) protopiór. Na ogonie odkryto także odciski gładkiej skóry, bez wyraźnych śladów łusek.