Sytuację pogarszał fakt, że zespół miał otrzymać od rządu Francji sześć milionów franków zamiast piętnastu milionów, które dostał w 1994 roku.
Projekt wraz z modelami LH94 zakupił Jean Messaoudi, który miał zamiar walczyć o odszkodowanie za straty poniesione przez Larrousse'a wskutek wprowadzenia prawa Loi Évin, zakazującego reklamy tytoniu i alkoholu
Jako że projekt modelu LH95 nie był jeszcze gotowy – pod koniec 1994 roku projektant Robin Herd odszedł z zespołu, zawieszając prace nad samochodem z powodu braku pieniędzy – Larrousse poprosił o pozwolenie na opuszczenie dwóch pierwszych Grand Prix. Początkowo w charakterze kierowców chciano zatrudnić Érika Comasa i Emmanuela Collarda, jednak gdy ci się nie zgodzili, zespół postanowił zatrudnić Érika Bernarda oraz Christophe'a Bouchuta i Érika Hélary'ego, którzy ścigaliby się na zmianę. Wkrótce później inżynier Tim Holloway opuścił zespół. Zespół nie otrzymał również silników Forda, ponieważ nie był w stanie za nie zapłacić.
Ostatecznie przed Grand Prix San Marino zespół upadł.
Wyniki