W październiku 1909 r. Hans Meinhardt będący właścicielem Kasyna Cywilnego otworzył drugie w kolejności bydgoskie kino przy ul. Gdańskiej 19 zwane „Teatr Centralny Apollo”. W tym samym czasie Wacław Szkaradkiewicz przeniósł swoje kino do byłej remizy strażackiej na zapleczu ul. Gdańskiej 19, nazywając je „Colloseum” (później „Bałtyk”). W grudniu 1909 r. pokazano w nim pierwszą rodzimą produkcję filmową pt. „Odwiedziny w Bydgoszczy”.
Na początku roku 1910 były w Bydgoszczy już trzy miejsca, w których odbywały się projekcje filmowe: „Colosseum”, „Apollo”, oraz „Victoria” przy ul. Dworcowej 35. W roku 1911 dołączyły do nich kolejno: „Kino-Salon” przy ul. Gdańskiej 16/17 (1911-1913), położony przy ul. Pomorskiej 12 „Kaiser Bioscope” oraz w hotelu Moritza przy ul. Podgórnej „Bromberger Lichtspiele”. Największym z ówczesnych kin było „Colosseum”, kierowane przez spółkę Szkaradkiewicza z 360 miejscami na widowni. W 1913 r. otworzył on kolejną salę kinową na 450 miejsc z balkonem i lożami przy ul. Gdańskiej 15, nazywając ją „Union-Theater”. Na inaugurację pokazano tam po raz pierwszy w Bydgoszczy dzieło „Quo vadis” Henryka Sienkiewicza. W 1913 r. otwarto „Kammer-Lichtspiele” (700 miejsc) przy ul. Mostowej 5, a w 1914 r. „Kristall-Palast” przy ul. Gdańskiej 10 (750 miejsc, późniejszy „Pomorzanin”).