Produkcjom oświatowym przysługiwała ochrona prawna instytucji państwowych.
Filmy dla młodzieży szkolnej poruszające zagadnienia przyrody, zoologii, botaniki, fizyki, astronomii, krajoznawstwa, bądź też techniki nowoczesnej wyświetlały kina prywatne, np. „Nowości”, „Kristal” i „Corso”, lecz przede wszystkim była to domena specjalnie utworzonych kin szkolnych. Pierwszy obiekt tego typu w Bydgoszczy utworzono w 1923 r. w Męskiej Szkole Wydziałowej przy ul. Konarskiego. W 1929 r. wyświetlono w nim własny film pt. „Życie bydgoskich szkół wydziałowych”. W latach 1922–1930 niemieckojęzyczne filmy edukacyjne i fabularne prezentowała także we własnej sali kinowej Deutsche Bühne. Kino oświatowe zaprzestało swej działalności w latach 30., w epoce kina dźwiękowego.
Do czasu wprowadzenia aparatury dźwiękowej, w Bydgoszczy działało 8 kin repertuarowych: „Kristal” „Nowości”, „Liberty”, „Marysieńka”, „Corso”, „Odrodzenie”, Wojskowe, „Paw” i „Oko”. Obok nich kilka innych instytucji, najczęściej prywatnych, organizowało projekcje filmowe sezonowo bądź incydentalnie. Rekordowym pod względem sprzedanych biletów był rok 1928, w którym Bydgoszczanie wykupili 1 mln wejściówek.