Pierwszy patrol bojowy Włączony wraz z czterema siostrzanymi jednostkami do 5. dywizjonu okrętów podwodnych Brygady Okrętów Podwodnych Floty Północnej S-56, dowodzony przez kapitana Szczedrina, rozpoczął swój pierwszy patrol bojowy na wodach arktycznych 31 marca 1943 roku w rejon Tanafjordu. 6 kwietnia wysadził na norweskim brzegu grupę zwiadowców, a 10 kwietnia przeprowadził pierwszy atak torpedowy na wykryty niemiecki konwój przybrzeżny. Wystrzelone z dystansu 15 kabli torpedy zostały jednak wymanewrowane przez nieprzyjacielskie jednostki, a eskorta konwoju przeprowadziła równie nieskuteczny kontratak. Cztery dni później S-56 odnotował kolejny nieskuteczny atak na konwój: obie wystrzelone z odległości 12 kabli z rufowych wyrzutni torpedy chybiły celu, a następnie radziecki okręt uchylił się od kontrataku niemieckich ścigaczy okrętów podwodnych. Bliskie wybuchy bomb głębinowych bądź uderzenie w dno spowodowały jednak rozszczelnienie jednego ze zbiorników paliwa, które wyciekając pozostawiało wyraźny ślad na powierzchni morza, zdradzając pozycję jednostki. W związku z tym dowództwo odwołało S-56 z patrolu i nakazało powrót do bazy, do której dotarł 19 kwietnia.